mardi, février 14, 2006

De schilder van de shelter

….is iemand die enorm veel talent heeft en de leiding ging hebben over de schilderwerken: de tekeningen zouden door hem gemaakt worden en de kinderen gingen de boel inkleuren.
….is iemand die uitgerekend op de dag van het begin van de werken zijn ontslag indient
…is iemand die de volgende dag, tot mijn enorm grote verbazing, toch aan het werk is met de kinderen wanneer ik in de shelter toekom…want ook in Nepal bestaat er een opzegtermijn.
….is iemand die plots niet meer komt opdagen omdat hij 10 vakantiedagen heeft genomen.
…is iemand die de schilderwerken zonder mij kan uitvoeren…want ik heb niet meer op zijn terugkomst gewacht. Aangezien er heel wat minder werk is in de shelter zou ik hier echt op hem hebben moeten wachten en mijn trektocht inkorten…en vooral het risico nemen om teleurgetseld te zijn als hij weer niet komt opdagen.

Ben dus sinds een paar dagen in Pokhara, waar ik de eerste uren serieus moest wennen an al d etoeristische voorzieningen die ik in KTM amper gebruikt heb. Maar al trappend op een fiets voel ik mij vrij en geniet ik van de verkenning van de rustige plekjes. Over een paar dagen vertrek ik op 30-daagse trektocht: annapurna round en basecamp in een lange tocht verenigd. Het adres van de shelter blijft behouden…elke keer als ik in KTM ben, ga ik ik er zeker langs gaan. Gelieve voor de komende maand mijn sterke gedachten vanuit mooie plekjes te ontvangen via de maan en de sterren…

Een vrolijke zwaai en heel graag tot dan,
Draag zorg voor elkaar.

koestermomenten

verslag lezen van mijn wekelijkse bezoek aan de panos (begrijpe wie begrijpe kan) / de marktkramer die absoluut zijn mais, appel en appelsien met mij wil delen wanneer ik er mijn theetje drink / dikke bertha spelen met de kinderen / het verlossend gevoel na een openhartig gesprek met ikweetallesbeterexemplaar / de smaak van een fris slaatje herontdekken / mijn boek uitlezen genesteld onder tientallen gebedsvlaggetjes nabij een stupa met megazicht op KTM / julley julley-groeten aan tibetanen / de meisjes die spontaan hun engelse les al spelend herhalen / de blik van bewondering in de ogen van de meisjes wanneer ze zichzelf bewonderen op hun zelfgemaakte fotocollage / iedereen aan het werk zien met de schilderwerken / mijn bord aflikken in een chique restaurant in KTM waar we mijn afscheid 'vieren' / de vriendelijkste marktkramer van mijn buurt in KTM uitwuiven alvorens naar pokhara te vertrekken / busticket naar Pokhara kopen en beseffen dat er een nieuwe reis in aantocht is / mijn stalen ros bestijgen / zelf mijn post bestempelen in een klein postkantoortje / het moment waarop ik mijn lach moet inhouden omdat mijn euro gevallen is dat ik mijn eten in een lokaal stalletje van lichte zede besteld heb / al fietsend nepalse hints neurien / danssessie in mijn kamer / al de koekjes vergelijken in een supermarkt en terugdenken aan gelijkaardige momenten op andere reizen / merken dat ik pijnlijke lachspieren heb wanneer ik breed glimlachend op een zandweg langs het meer van pokhara fiets

jeudi, février 09, 2006

de journalist en de toerist

De journalist zou graag willen weten wat ik van de verkiezingen vind....
"Een lege doos" luidt mijn antwoord, want ...welk is het nut van verkiezingen als de meeste politieke partijen niet deelnemen ?
De enige die hier misschien een antwoord voor zal hebben is de koning die vorig jaar de grondwet wijzigde en zich alle macht toeeigende…
Wanneer de tv-ploeg van de nationale zender verder op zoek gaat naar meer konings-gezinde toeristen, komen nepalese omstaanders mij om een verslagje vragen. Een brede grijns en schouderklopjes zijn mijn beloning voor mijn eerlijk antwoord. Aangezien het interview voor de nationale nepalse televesie is, is de kans nihil dat dit ooit uitgezonden wordt....tenzij men enkel het beeld gebruikt en de klank eruit knipt...En zo geschiedde het ook. Wat er dan wel in het nepalees door de journalist gezegd werd, kon de staff-medewerker van de shelter die mij op het scherm herkend had, zich niet meer herinneren. van een 'lege doos' uitdrukking moest hij lachen, zoiets had hij zeker niet gehoord. Dat de klank gecensureerd werd, verbaasde hem niet...
De laatste 15 jaar is er in Nepal veel en weinig veranderd. ‘Veel’ in de zin van ontelbare pogingen om democratie te doen ontluiken. ‘Weinig’ in de zin van dat dat nog steeds niet gelukt is. Tot 1990 was het volkomen van de buurlanden afhankelijke Nepal een absolute monarchie. Inmiddels heeft men meerdere malen pogingen gedaan om dit regime, dat de onderdrukking van China paarde aan de bureaucratie van India, te vervangen door een conctitutionele monarchie met een koning die ‘regeert maar niet heerst’. Zo luidde de grondwet alleszins. Tal van regeringswisselingen en corruptie hebben geleid tot een grote desillusie onder de bevolking en zelfs rebellie. Reeds sedert 10 jaar voert een ondergrondse maoistische groepering een geweldadige campagne tegen de regering. Teleurgesteld door de deals die de grote politieke partijen sloten bij de invoering van de democratie, besloot de Nepalese Communistische Partij (de huidige maoisten) ondergronds aan de slag te gaan. Hun « oorlog van het volk » wordt o.a.gevoerd door het overvallen van banken, het ontvoeren en vermoorden van regeringsfunctionarissen, het bombarderen van telecommunicatiemiddelen en ander infrastructuur, het organiseren van gehele stakingen,… Die stakingen worden redelijk goed nageleefd door de bevolking… uit steunbetuiging of eerder uit schrik ?