"Ik heb slecht en goed nieuws" vertelde Nick mij zonet aan de telefoon. Bleek dat hij (eindelijk) nog eens een poging had ondernomen om de trouwalbum terug te vinden. Half september was ons trouwalbum ondanks de begeleiding van Nick niet vanuit zijn kantoor in Brussel tot zijn veilige haven in Heverlee geraakt... Er werd naar talrijke eindstations van treinen gebeld en gemaild om het album op te sporen. Deze ochtend belde Nick nog eens naar het Centraal Bureau van Gevonden voorwerpen. De bediende had medelijden met hem maar bracht slecht nieuws: niets werd teruggevonden.
Vervolgens was Nick zo vriendelijk om mij ook het goede nieuws te vertellen: de album lag in het printerlokaaltje op zijn werk.... Snel, snel iets kopiëren voor het vertrek naar het station kan nadelige gevolgen hebben en het geduld van wederhelften serieus op de proef stellen.
Eind goed, al goed dus.
