Als ik eens...

Als ik toch eens iemand was die dit alles kon zien zonder dat hij een ander verband ermee had dan het te zien; iemand die alles kan waarnemen alsof hij een volwassen reiziger was die pas vandaag op het aardoppervlak was aangekomen!

Als ik toch eens niet vanaf de geboorte had geleerd aanvaarde betekenissen te geven aan alles, maar in plaats daarvan de betekenis die inherent is aan ieder ding kon zien, in plaats van die welke eraan is gegeven van buitenaf.

Als je toch eens de menselijke realiteit kon kennen van de vrouw die vis verkoopt en verder kon gaan dan haar etiket visvrouw op te plakken en het bekende feit dat ze bestaat en vis verkoopt.

Als je toch eens een politieagent kon zien zoals God hem ziet.

Als je toch eens alles voor het eerst kon zien, niet apocalyptisch, alsof het openbaringen waren van een mysterie, maar rechtsreeks als het opbloeien van de realiteit.

Fernando Pesseo
The book of disquiet

Anam cara

Anam cara is a celtic expression.

It refers to a soul friend. It describes a friendship that is not wounded or limited by separator or distance. Such a friendship can remain alive even when the friends live far away from each other

John O’Donohue 'Spiritual wisdom from a celtic world'

Each friend represents a world in us,

a world not burn until they arrive.

And it is only by this meeting

that a new world is born.

Anais Nin

Een fascinerend citaat

Achter je ligt een andere werkelijkheid. Een werkelijkheid die je

iets kan vertellen – over je toekomst bijvoorbeeld.

Maar om die werkelijkheid te zien, is het niet voldoende om je

om te draaien. Die andere wereld draait meteen met je mee.

Hij zal altijd achter je blijven, wat je ook doet.

Dus moet je iets anders verzinnen.

Kijk met je achterhoofd. Inderdaad: precies de plek waar we

geen ogen hebben.

De blik naar achter betekent dan ook iets anders:het is de blik naar binnen. Dat is werkelijk zien.

Diep in jezelf ligt het antwoord.

Ganesh Himal

Het is een stukje Nepal dat ooit in aanmerking kwam om toeristisch gepromoveerd te worden. In het kader van ‘Tourism For Rural Poverty Alleviation Program’ trok onder begeleiding van een gids een hele delegatie van de VN en van basen van nepalese trekkersbureautjes er naartoe. Dorpelingen werden aangemoedigd om een kamer voor toeristen in hun huis te voorzien en zelfs om lodges te bouwen. Richtingaanwijzers werden geplaatst. Maar na de promotietoer kwam men tot het besluit dat er aantal elementen ontbraken: er was geen historisch heroisch verhaal aan de streek verbonden en men mistte de nabijheid van 8 duizenders. Resultaat: een ongeschonden gebied met toch een minimum aantal voorzieningen. Het bekoorde ons hartje zeer degelijk. Ookal zie je geen 8 duizenders, een reeks 7 duizenders vind ik ook best indrukwekkend. Laat staan als je ze van op een uitzichtpunt met de voeten in verse sneeuw kan bewonderen.

De vrouwen dragen er felgekleurde ronde, platte wollen hoedjes die prachtig versierd zijn met geborduurde bloemen. Ze dragen de typische Tibetaanse klederdracht. De tibetaanse grens bevindt zich immers op 1 wandeldag afstand.

In het zoveelste dorp Tatopani (=warm water) dat Nepal rijk is, bevinden zich natuurlijke warmwaterbaden. In dit dorp komen heel wat nepalese toeristen op kuuroord: dagelijks 3 maal het bad in zou bevorderlijk zijn voor de gewrichten en bepaalde kwaaltjes.De vrouwen geven er de borst aan de jongsten. De kinderen zwemmen onder water zo dicht mogelijk bij de Bideschi (buitenlander) en trachten ons uit te dagen. Wanneer Nick onder water pootje lap levert aan een verlegen jongetje, wordt hij door het nu wenende kind aangeduid aan zijn groot moeder als de grote boosdoener. Die besluit hem dan maar met water nat te spatten.

Het groene kantoor

Ons kantoor is grasgroen, schorsbruin en bloemenrijk. De ‘garden of dreams’ is niet bedoeld als kantoor, maar wel als een groene oase van rust in het drukke KTM en lust voor het oog. Talrijke details zijn tussen de planten en de beeldhouwwerken te bespeuren: een omsingelende tak die gekerfd werd als een slangenhuid, eekhoorntjes die her en der huppelen, poetische spreuken, ... De kussens op de grond zijn verleidelijk, de ontelbare bankjes zijn felbegeerd bij de welgestelde nepalese koppeltjes (in spe) die hier elkaar hun liefde komen verklaren. De oude tuinman kijkt er vol ontzag naartoe als ze iets te dicht bij elkaar kruipen. Op zich, niet echt de ideale plek om echt te werken, zij het de tafels, de stoelen en het wireless internet die je er kan gebruiken. We hebben ons dan ook een jaarabonnement aangeschaft en komen hier dagelijks ‘werken’. Wanneer je dan op het einde van de werkdag buiten stapt en oog in oog komt te staan met bedelende straatkinderen word je eraan herinnerd dat je eigenlijk in Nepal bent.

Chautaara VZW zag het licht.

Een chautaara is in Nepal een plaats om tot rust te komen, om te pauzeren op je lange weg. Hij bestaat uit een rechthoekig stenen platform rond een grote schaduwrijke boom. Sherpa’s kunnen er in de schaduw van een grote boom hun manden makkelijk even op neerzetten. Hij is gebouwd om lasten van je af te kunnen zetten. Zo zien we reizen ook. Stappen is loslaten, nieuwe horizonten ontdekken en in een andere wereld onderduiken.

Chautaara’s worden opgericht als publieke dienst naar anderen toe. Enerzijds om de goden gunstig te stemmen, anderzijds als vrijwillige bijdrage aan het publieke welzijn.

Chautaara VZW, heeft tot doel sociale, culturele en educatieve activiteiten te ondersteunen die in hun geheel tot een beter begrip van de situatie in arme aziatische landen en regio's, meer solidariteit, beter solidariteit en culturele uitwisseling zullen leiden.

Chaautaara VZW werd opgericht door Majo, Nick en Fany.