Stand van zaken

Puzzelstukjes....
hebben Nick tot op de top van de hoogste stupa in KTM gebracht om er elkaar terug te zien na zijn begeleide reis en mijn vilt workshop in de shelter.

Na 18 dagen staking en wegversperringen,
waarvan 5 opeenvolgende dagen curfew,
tal van massa betogingen waarbij de curfew genegeerd werd,
politie die er met de stok op lossloeg,
militairen die niet enkel rubberen kogels schoten,....
heeft de koning 1 van de 3 eisen van de bevoking ingevuld: het parlement werd opnieuw ingevoerd. Nu nog hopen op een nieuwe grondwet die door de partijen opgesteld zou worden en waarbij hopelijk de macht van de koning beperkt wordt. Meer hierover op www.nepalnews.com

Een nieuwe uitdaging

Het is zacht, kleurrijk en gemakkelijk hanteerbaar materiaal. Met water en zeep tover je het om tot haarspeldjes, armbanden, tasjes, sjaals,...

Ik had tijd, snakte naar een nieuwe uitdaging, bewonderde vilten spulletjes in de souvenirswinkels in Thamel en stond oog in oog met het idee om een creatieve workshop voor de meisjes van de shelter te organiseren.

Achterop de moto bracht de eigenaar van een viltwinkeltje mij naar zijn fabriekje (=1 ruimte in een appartementsgebouw). Daar kon ik het door mij felbegeerde materiaal aankopen. Na een eigen viltsessie ten 'Huize vrolijke vrijwilligers', ben ik met een vilten bloempje in de haren bij de meisjes op bezoek gegaan. Het bloemetje werd bewonderd, het materiaal boven gehaald en de meisjes zetten zich aan het werk. Twee fijne weken later, heeft elkeen een eigen vilten handtasje....en acht ik mij rijk met deze ervaring.

Stand van zaken

De schilder van de shelter...

is iemand die zijn werk goed gedaan heeft. Hij heeft zelf een aantal tekeningen geschilderd maar ook en vooral de kinderen zelf aan het werk gezet. Getuige hiervan de muurschilderingen die ik tussen 2 trektochten door ben gaan bewonderen.

Jongler avec des reves...

na lang wachten op een rustig kruispunt, werd de appelsien met met een mix van blijdschap, een vleugje angst, veel verwondering en ongeloof terug vastgegrepen.

Mijn adresboekje...

is nog steeds spoorloos verdwenen. Een nieuw exemplaar zal weldra aangeschaft worden. Inmiddels zou ik graag jullie adressen, telefoonnummers en verjaardagen ontvangen. Ik verkeer nog steeds in blijde en hoopvolle verwachting...

Op pad in de Khumbu (18-03 t.e.m. 30-03)

de tocht

* In 12 dagen vanuit Lukla via tal van zijvalleitjes, doorheen de sneeuw, mezelve vermommend als een afghaanse schoonheid (=tevergeefse poging om mijn gezicht te beschermen tegen de brandende zon) op ontdekking tot op de top van een 5545 meters hoge berg geklauterd om samen te genieten van een indrukwekkend zicht op ellenlange gletsjers, 8-duizenders... waaronder een zekere Everest.

* de populairste teahousetrekking van Nepal waarbij we het merendeel van de dagen van het hoofdpad naar het Everest Basecamp zijn afgeweken.

de koestermomenten

het succesvol landen op een ontzettend korte, hellende landingsbaan /mijn naieve stapgenoot verrassen met een sneeuwbal in de kraag wanneer we samen voor de zelfontspanner poseren / een indrukwekkend pad in de rotswand volgen / besneeuwde toppen bewonderen vanuit mijn bedje /rustig alleen wandelen en naar mijn innerlijke stem luisteren die mij gebiedt om mij om te draaien....net op tijd om een sneeuwbalaanval van mijn stapgenoot tot een mislukte poging te herleiden / tel kwijt zijn van het aantal goede babbels / smaak van brood herontdekken / vanaf 5u00 die ochtend op stap om de sterren te zien uitgaan, toppen te zien belicht worden, wolken oranje te zien kleuren / het eerste zonlicht dat de top van de Kala Patar bereikt wanneer wij er de laatste meters klauteren om het verbluffende zicht trachten te kunnen vatten

Op stap rond de Annapurna's en naar het Annapurna Basecamp (16-02 t.e.m. 10-03)

de tocht
* in 23 dagen vanuit het alternatieve vertrekpunt Begnas Tal , over de Thorung La pas, met een ommetje naar het Annapurna Basecamp tot in Pokhara.
* een populaire teahouse trekking doorheen terrasvormig boerenland, loofbos, naaldbos, alpenweiden, via de 5416 meters hoge pas vanuit besneeuwde bergen naar een nieuwe wereld van droge bergtoppen....Mustang genaamd. Vanuit de rand van deze Tibetaanse hoogvlakte wandelt men gestaag naar beneden langs appel- en citrusbomen om vervolgens doorheen dezelfde opeenvolging van vegetatiezone's het Annapurna Basecamp gelegen op 4130 meter te bereiken: een cirque van helwitte toppen waar de sneeuw kniehoog lag en ik het kind in mij volop heb laten zegevieren...

de koestermomenten
de legende van mijn wandelkaart aan een 6-jarige pientere schattige dorpsbewoner uitleggen / de buurtbewoners observeren in hun ochtendlijke activiteiten, zonder zelf opgemerkt te worden / leerrijk gesprek over de politieke wantoestanden met leraar van een dorp / geur van de jungle / grappige kleine snotneus die zijn chapati (broodje in de vorm van een pannekoek) als hoofddeksel gebruikt en tegelijkertijd een danspasje uitvoert / een zijweg van het te populaire (maar toeristschare) pad inslaan / de slaap niet kunnen vatten omwille van mijn blijvende verbazing over het indrukwekkend knappe zicht dat ik die dag heb mogen bewonderen / mij op een rustdag tegen een kleine stupa nestelen en genieten van het het boek " Het sneeuwluipaard" / sterren bewonderen vanuit mijn bedje / hoe hoger, hoe higher het gevoel: in topvorm over de pas heen / traantjes van geluk wegpinken bij het ontdekken van het zicht op de droge Mustangkoppen / een zuid-koreaanse vriend een besneeuwde bergflank zien afglijden wanner hij een heel eind van het oorspronkelijke pad is afgeweken / de eerste stralen zonlicht die boven de bergkam opkomen / wanneer ik in het paradijselijke dorp Tatopani (genaamd naar de warmwaterbaden) de smaak van vers geperst appelsiensap herontdek / mij in een warmwaterbad dompelen en de sterrenhemel bewonderen / samen met een jong meisje op een wandelpad: zij slaat af en stapt de schoolpoort binnen en zo word ik er nogmaals aan herinnerd dat ik op reis ben /op weg naar het basiskamp, na een bocht, zicht op rode baskets, een cowboyhoed.....oog in oog met Basile, mijn maatje van de vrijwilligers dat uiteindelijk toch op trekking is vertrokken en net terug komt van het Basiskamp: een blij verrassend weerzien / mij in de sneeuw laten vallen op het Basiskamp / uuuuuuuuuuuuuren aan een stuk stil genieten van het indrukwekkende zicht /

ik ben nog niet ferm veranderd...gelukkig maar?

Leg mijn kwaliteiten en gebreken naast elkaar en oordeelt u zelf bovenstaande vraag maar.

Locatie: Namche Bazaar, een bergdorp in het everestgebied, Khumbu, gelegen op een halfuurtje vliegen vanuit KTM en vervolgens 2 stapdagen verwijderd van een vliegveld.
Een tiental dagen geleden belde ik van hieruit een jarige op.... en last but not least....liet ik er mijn adres - en telefoonboekje liggen. 'Foutje' zou ik zoals bij alom vertrouwde gewoonte zeggen. 'Grote fout' zegt mijn gevoel momenteel want er zijn nog talrijke dierbare mensen die ik graag met post en stem nog zou willen verrassen. Daarom graag jullie bijdrage...om mij uit deze sitautie te 'redden'. Gelieve dus uw adres, telefoonnummer en verjaardag door te sturen naar een verstrooide ziel, die nog steeds evenveel belang hecht aan communicatie.

FlaterFany groet en dankt u van harte.