"Op een winterse weekdag is het strand leeg. Als je dan, vooral bij laag water, goed geschoeid langs de vloedlijn loopt, over het natte strand dat gretig je voetafdrukken opzuigt, is het gevoel van ruimte enorm. Het is een ruimte die je van de zee in al haar goedheid even in bruikleen krijgt. Een onbestemd domein: geen water, geen aarde. Terwijl de branding _ het soms zuchtende, soms beukende breken van de baren _ geluid en stilte tegelijk is, zo verricht de zee haar troostende werking: de zekerheid van eb en vloed, het nooit ophoudende pulseren van de oerbaarmoeder, bereid ons te koesteren tot het einde der tijden."
(Pol, hoodredacteur van Knack. uit: A la limite. Verhalen over leven, liefde en dood door A. Struyf)
En ook dit zal voorbij gaan...
Beseffen dat alles wat komt, ooit zal gaan. Of je het nu wil of niet. Het geluk bewaren kunnen we niet. De wijsheid wel. De wijsheid van te weten dat zowel het positieve als het negatieve van voorbijgaande aard zijn. Ons leven, de liefde, het lijden. Het komt, het gaat...en ooit komt het terug...tot het weer weggaat...
(Pol, hoodredacteur van Knack. uit: A la limite. Verhalen over leven, liefde en dood door A. Struyf)
En ook dit zal voorbij gaan...
Beseffen dat alles wat komt, ooit zal gaan. Of je het nu wil of niet. Het geluk bewaren kunnen we niet. De wijsheid wel. De wijsheid van te weten dat zowel het positieve als het negatieve van voorbijgaande aard zijn. Ons leven, de liefde, het lijden. Het komt, het gaat...en ooit komt het terug...tot het weer weggaat...
