Zeker als je er 4 dagen op zit en 2 landgrenzen oversteekt. We vertrekken op een ochtend vanuit de hoofdstad van Kirgistan, Bishkek en komen 4 dagen later in Moskou aan. Onderweg doorkruisen we Kazachstan, zijn bloedhete steppe (40°C in de schaduw in het coupé) en staan we versteld van de witte, zoute vlakte's die de overblijfselen vormen van het Aralmeer.
Op de trein is er steeds iets te doen en te beleven. Eten doen we dankzij de continue bevoorrading van heet water dat we gebruiken voor de basis van elke maaltijd: noedels. Vervolgens bestaat de kunst erin om dit wat te up graden, dank zij een paar groentjes die ik in het restauratiewagon van een hulpvaardige kok meekrijg of aankoop op een perron gedurende één van de halte's. Zowel nuttige als onnuttuge spullen zijn immers steeds te verkrijgen. Op de perrons staan de lokale vrouwen met hun omgebouwde babywagens zowel drank als meloenen, snoep, meeneemgerechten, ijsjes,.. te verkopen. Op de trein lopen er ook steeds verkopers rond. Van wollen sokken (zeer aantrekkelijk als we doorheen het stikkende Kazachstan rijden), als megagrote gedroogde vissen en plastieken vogelnestjes met fluitende vogeltjes.
Op de trein is er steeds iets te doen en te beleven. Eten doen we dankzij de continue bevoorrading van heet water dat we gebruiken voor de basis van elke maaltijd: noedels. Vervolgens bestaat de kunst erin om dit wat te up graden, dank zij een paar groentjes die ik in het restauratiewagon van een hulpvaardige kok meekrijg of aankoop op een perron gedurende één van de halte's. Zowel nuttige als onnuttuge spullen zijn immers steeds te verkrijgen. Op de perrons staan de lokale vrouwen met hun omgebouwde babywagens zowel drank als meloenen, snoep, meeneemgerechten, ijsjes,.. te verkopen. Op de trein lopen er ook steeds verkopers rond. Van wollen sokken (zeer aantrekkelijk als we doorheen het stikkende Kazachstan rijden), als megagrote gedroogde vissen en plastieken vogelnestjes met fluitende vogeltjes.
