Na een paar daagjes in de groene hoofdstad om het afleggen van ambassadebezoeken voor het bekomen van transitvisa's voor Rusland en Kazachstan rijden we een dagje richtig Issy-Kul, het 2de grootse alpiene meer ter wereld.
In de stad Karakol, dat eerder een uitgestorven groot dorp blijkt te zijn, worden we vaak verrast. Door een grappige oude dame die voor het fototoestel komt poseren als ik op de bazaar omgebouwde kinderwagens (nu broodstalletjes) wil fotograferen. Of wanneer blijkt dat de inwoners 's avonds met hun geit of koe over de stoep wandelen. Of bij een bus van de jaren stilletjes die blijkbaar nog steeds voor het openbaar vervoer gebruikt wordt 9onder het toeziend oog van de president die op een grote affiche staat afgebeeld). Of bij een vrachtwagen met het opschrift "Rolluiken Van Laere Lokeren". Of bij een oude boeddhistische tempel die nu als moskee gebruikt wordt...
Vanuit Karakol gaan we op 3-daagse trekking met de tent. Het plan om doorheen een vallei te stappen, een pas over te gaan en via de andere vallei naar een sanotorium te gaan loopt naar goede gewoonte (sinds Pakistan) weer anders uit. Maar niet teleurstellend. Wanneer we oog in oog staan met een 5-duizender en zijn lange gletsjertong valt, na de bewondering, onze euro dat we de verkeerde vallei zijn ingeslaan... dan maar op onze stappen terugkeren.
Bij het middagmaal merken we dat er iemand bijna al onze koekjes chocolade heeft opgesmuld. Om het bezoek van nachtelijke beren te vermijden hadden we immers onze etenszak op tientallen meter van de tent in een boom gehangen. Bij een yurt krijgen we na aankoop van brood huisgemaakte koekjes cadeau. Het is in evenwicht. Ook de regen die een paar uur over ons viel zorgde hiervoor.... teveel zon en warmte de laatse maanden zekers?
Eenmaal terug in Karakol nemen we een taxi naar het sanatorium. We weten dat het in verval is, maar toch nog in gebruik. Het is er doods, lange gangen met hokjes om je om te kleden, een oude foto van Gorbatshov die op de grond nog enkel naar de voeten van de voorbijgangers kijkt,... Het heeft betere tijden gekend. De sauna's blijken die dag niet in werking en de verpleegsters voor de maasage zijn op uitstap. Maar de baden werken. Hierbij moet je je een rij voorstellen van tientallen grote badkuipen die onderling gescheiden zijn door een wand. De baden worden gevuld met lauw zwavel water. Een opzichtser kijkt toe of je wel in je blootje erin gaat. Het is een hilarische bedoening en bovendien doet het deugd. wij hadden egwoon iets anders verwacht, naar goede gewoonte draaide het anders uit. Maar anders is ook leuk en bovendien verrassend.
