In het station van een luchthaven in Berlijn staat een affiche met een foto van een spoorwegbediende en dat ze ons graag helpt. Een hele geruststelling dat je bij het personeel dus terecht kan. Maar in dit station met 13 perrons staat er tot onze grote verbazing geen enkel loket en is er geen levende ziel die hier tewerkgesteld is. Als je het pijltje inlichtingen volgt kom je bij een informatiepaal terecht. Op het knopje drukken, iemand neemt de telefoon op en in gebrekkig Engels tracht die iets te zeggen en haakt vervolgens af. Dit is een shock. Waar zijn de mensen die hier werken? Op de trein is er niemand die je ticketje controleert. Een wereld van verschil voor ons.
Na heel wat zoekwerk en hoop vervolgd door teleurstellingen vinden we vanuit Berlijn dan eindelijk een manier om in Belgie te geraken. Een Europabus die vertraging had en waar nog een paar plaatsen op vrij waren heeft 2 reizigers blij verrast. We zitten er vol ongeloof op "Straks zijn wij in België!"...
Na heel wat zoekwerk en hoop vervolgd door teleurstellingen vinden we vanuit Berlijn dan eindelijk een manier om in Belgie te geraken. Een Europabus die vertraging had en waar nog een paar plaatsen op vrij waren heeft 2 reizigers blij verrast. We zitten er vol ongeloof op "Straks zijn wij in België!"...
