Vliegen om het klimaat te redden

Na een blitsbezoek van een paar uur in Moskou waar we ons vergapen aan het Rode Plein, de luxe van de winkels en de hulpvaardigheid van een kantoorbediende die ons even op haar bureau op haar computer internet laat gebruiken, nemen we een volgende nachttrein naar Riga. De trein is niet meer Russisch maar Lets, maar toch op identiek hetzelfde model gebouwd. Deze keer overnachten we niet in een coupé van 4 personen, maar in een slaapwagon. Het hele wagon stelt eigenlijk een slaapzaal voor zoals in India. Maar dan met nog minder ruimte om op je slaapbanket te leggen. Ik voel me precies in een schuif opgeborgen.
Tot onze grote verbazing wordt er gedurende deze rit niets op de perrons, noch op de trein verkocht. De restuaratiewagen blijkt een veredelde editie met woekerprijzen t.o.v van de andere trein. Gelukkig is er zoiets als gastvrijheid en worden we getrakteerd door een Letse huisvrouw. Bij aankomst in Riga neemt ze ons onder haar moederlijke vleugels en lijdt ze ons van het station naar de juiste bus naar de luchthaven. Nick mag immers bij thuiskomst onmiddellijk gaan solliciteren en daarvoor kunnen we een vlucht gedurende de terugreis niet vermijden... Van Riga naar Berlijn vliegen we om op tijd op het sollicitatiegesprek te geraken en om zo het klimaat te redden. Het is immers een job als overleg coordinator betreffende het klimaatbeleid en duurzame ontwikkeling.